ABD’DE MALİYE POLİTİKASI SÜRDÜRÜLEMEZ BİR PATİKADA

 

Ekonomiyle ilgilenen tüm uzmanlar uzun zamandır ABD’de para politikasının sonuçları ve Fed’in faiz kararına odaklanmışken, aslında maliye politikasının ekonomik ve mali göstergeleri ne derece etkileyeceği de tartışma konularının başında geliyor.

ABD Hazine Bakanı Janet L. Yellen’in imzasını taşıyan “Amerika Birleşik Devletleri Hükümeti Mali Raporu” – kısaca Mali ya da Finansal Rapor da deniliyor (FR)- Hazine Bakanlığı’nın kamu maliyesini ve ekonomi politikası oluşturma sürecini nasıl yönettiği konusunda “hesap verebilirliğin” ve “şeffaflığın” bir kanıtı olarak ilgili bakanlıkça her yıl yayımlanıyor.

ABD Hazine Bakanlığı Mali Rapor aracılığıyla kamu maliyesi göstergeleri, varlık-yükümlülükler ve diğer bazı konular hakkında ABD Başkanına, Kongreye ve Amerikan halkına kapsamlı bilgilendirmeler yapıyor. Bu raporlar şekil olarak Türkiye’de Hazine ve Maliye Bakanlığınca yayımlanan Kamu Borç Yönetimi Raporları ve Merkezi Yönetim Bütçe Gerçekleşmeleri Raporlarına benzese de kamu maliyesi göstergelerine ait projeksiyon dönemi ve nihai yorumlar açısından bir hayli farklı. Türkiye’de maliye politikası uygulamalarını izleyebildiğimiz bu raporlar en fazla 5 yıl ilerisi için tahmin yapıyor. Bu tahminler de çok kısa sürede revize ediliyor. Varsa artan riskler ya da sürdürülebilirlik yorumları ise hemen hemen yok. ABD’deki bu Mali Raporda ise 75 yıllık bir projeksiyon var ve mevcut maliye politikasının sürdürülebilir olmadığı raporun pek çok yerinde ifade ediliyor.

Aşağıdaki Grafikte ABD kamu borç stoku (federal yönetim iç ve dış borç stoku) geçmiş dönem verileri ve 75 yıl sonra (2096 yılında) geleceği nokta yer alıyor. 2001 yılından bu yana ABD kamu borç stoku istikrarlı bir şekilde artarken, GSYH içindeki payı da büyüyor. Kamu Borç Stoku/GSYH oranı 2021 yılı sonunda %100’e ulaşıyor. 2022 ilk çeyrekte ise yaklaşık %127’ye yükselmiş durumda. 2021’in ikinci yarısında Hazine yasal borç limitini (borç tavanını) aşmamak için mali disipline odaklanan olağanüstü önlemler alsa da, yılın son çeyreğinde bu limiti yarım trilyon $ artıran yasa çıkarılıyor ve böylelikle ABD’de bugün 28.43 trilyon $’lık kamu borcuna hızla ulaşılıyor.

Son Mali Rapor mevcut maliye politikası uygulamalarının devam ettiği varsayımlarına göre, bu politikaların sürdürülemez bir patikada olduğunun üstüne defaten basıyor. Rapora göre kamu borç stokunun GSYH içindeki payının 75 yıl sonra, yani 2096 yılında %701’e ulaşacağı tahmin ediliyor. Üstelik bu projeksiyonlar 2019 ve 2020’deki Mali Rapor tahminlerinden daha da yüksek. Dolayısıyla Kamu Borç Stoku/GSYH oranının öngörülen bu fahiş ve sürekli artışı da ABD’de şimdiki maliye politikasının sürdürülemez olduğunun ispatı.

Anlaşılan bugünden sonra da Kamu Borç Stoku/GSYH oranı büyük ölçüde ve sürekli olarak artacak. Çünkü birincil açıklar -diğer adıyla faiz dışı açık- ve borcun artan faiz ödemeleri daha yüksek borç seviyelerine yol açacak. Bu gelişmeler aşağıdaki Grafikte görülebilir.

ABD’de birincil açığın GSYH’ye oranı, 2013’ten 2019 yılına kadar ortalama %2,1 oldu. Bu oran 2020’de COVID-19 pandemisine yönelik genişletici politikalar ve kamu harcamalarının artması sonucunda %13,3’e yükseldi. 2021’de ekonomik toparlanma vergi gelirlerini artırırken Birincil Açık/GSYH oranı %10,8’e düştü. Bu oranın 2022’de %4,7’ye, 2027’de %4,3’e düşmesi bekleniyor. Ancak 2027’den sonra baby-boom kuşağının emekliliğinin devam etmesi ve sağlık-yaşlı bakım maliyetlerindeki artışlar nedeniyle 2030’da birincil açığın GSYH’ye oranının %5’e çıkacağı ve 2043’te de %6,3 ile zirve yapacağı öngörülüyor. İzleyen yıllarda bu oranın kademeli olarak azalması ve nüfusun yaşlanma hızının yavaşlamasıyla 75 yıllık projeksiyon döneminin son yılı olan 2096’da %4,9’a ulaşması tahmin ediliyor.

Mali Raporda ABD’nin 75 yıl sonra %701’lik Kamu Borç Stoku/GSYH oranına ulaşmasını engelleyecek politikanın, dönem boyunca milli gelirin %6,2’si kadar kamu harcamasında kısıntıya gidilmesi ve/veya vergi artışlarının gerçekleştirilmesi olduğu öne sürülüyor. Bu elbette kemer sıkma politikası ve bir acı reçete. Ayrıca böyle bir acı reçetenin gecikmesinin maliyetinin kendisini en çok borç faiz ödemelerinin artan yükünde hissettireceği belli. ABD’de yıllık enflasyon çift hanelere doğru ilerlerken, enflasyonla mücadelede geç kalmış Fed’in 100 bp faiz artırımının gündemde olması da borcun faiz yükünü ve maliyetini artıracak. Enflasyonla mücadele edilirken ekonomik büyüme de sekteye uğrayabilecek. Büyüme oranının düşmesi ise borcun sürdürülebilirliğini tehlikeye sokacak, Kamu Borç Stoku/GSYH oranı büyümeye devam edecek (paydada yer alan GSYH küçüldüğü için).

Dolayısıyla enflasyon ve büyüme oranlarının geleceği dikkate alındığında, ABD’de maliye politikasının bu sürdürülemez patikada bir süre daha yol alacağı anlaşılıyor.

Prof.Dr. Binhan Elif YILMAZ

14.7.2022

ÖZEL SEKTÖR DIŞ BORÇLARI (NE KADAR BORÇLU? NE ZAMAN ÖDEYEBİLİR? KİM ALACAKLI? KİM BORÇLU?) – 2.7.2022

 

NE KADAR BORÇLU? 2003’den bu yana toplam dış borç stoku içinde özel sektör, kamu sektöründen daha borçlu. 2003-2018 yılları arasında özel sektörün dış borçları hem toplam dış borç stoku içinde hem de mutlak olarak hızla genişledi. 2018 ikinci yarısında yaşanan kur sıçramaları nedeniyle gerilemeye başladı. 2018’de 314 milyar $ olan özel sektör dış borç stoku, Dolar/TL’deki seyir sonucu 2021 sonunda 235 milyar $’a geriledi.

KİM BORÇLU? Özel sektör dış borç stoku içinde finansal kuruluşların (bankalar) payı 2011-2018 arasında artarken 2018 3. çeyrekten itibaren bankalar yerine finansal olmayan kuruluşlar daha borçlu.

KİM ALACAKLI? Özel sektörün dış borç temin ettiği alacaklıların %70’e yakın kısmı, yabancı ticari bankalardır. İkinci sırada yerli bankaların yurt dışı şube ve iştirakleri var ve 2017 yılı sonrasında ise özel sektöre dış borç bulmada ön plana çıkmaya başladılar.

VADE YAPISI? 2008 krizinin ardından özel sektörün uzun vadeli borçlanma olanakları daraldı ve 2013 yılına gelindiğinde özel sektörün kısa vadeli borçlarının toplamdaki payı %45’e ulaştı. Bu duruma 2010-2014 yılları arasında özel sektör dış borçlusu olarak bankaların payının artması etkisi oldu. Özel sektör dış borçlarının vadesi 2015 yılından sonra tüm dünyadaki sermaye bolluğuna bağlı olarak uzamaya başladı. Ancak 2018’den günümüze dek devam eden ekonomik istikrarsızlıklar ve kur oynaklıkları özel sektör dış borçlarının vadesini kısaltıcı etki yaptı.

Prof.Dr. Binhan Elif Yılmaz

2.7.2022

 

BDDK KARARLARI ÖZEL SEKTÖR DIŞ BORCUNU NASIL ETKİLER? – 29.6.2022

 

BDDK’nın 24 Haziran 2022’deki kararıyla 900.000 $’ın üzerinde dövizi bulunan şirketlere TL kredi kısıtlaması getirildi. Bu kredi kısıtlaması kararı, Eurobond, döviz cinsi fonlar ve yabancı hisse senedi bulundurmayı kapsam dışı tutuyor. Dolayısıyla şirketlerin portföylerinde döviz yerine bu enstrümanları bulundurmaları kredi almalarına engel değil. Bu da akıllara ekonomi yönetiminin bu kararı almasında şirketleri yurt dışından borçlanarak Türkiye’ye döviz getirmeye teşvik etmek istemesinin de rol oynayıp oynamadığı sorusunu getiriyor.

BDDK’nın bu kararı, bir çok şirketi dışarıdan borçlanmaya yöneltecek. Ancak şu anda %11’lerde seyreden Eurobond faizleriyle borçlanmaya, kapsama giren 10 bin şirketin hepsinin gücünün yetmeyeceği belirtiliyor.

Kurlardaki artış dış borca set çekti

2003-2018 arasında dolar/TL 1.4’ten 2018’in ilk çeyreğinde 4’e ulaşana dek özel sektör dış borcunun genişlediğini ancak o tarihten bu yana kurdaki yükseliş üzerine hız kesti. Kısa vadeli dış borç stokunda özel sektörün payı ise %64. BDDK kararı ise şirketlerin yurt dışından borçlanmasının önünü açabilir ancak borcun kurdaki artış nedeniyle artan maliyeti nedeniyle bunu yapan şirket sayısının kısıtlı olur.

Bilindiği gibi 2003 yılından bu yana toplam dış borç stoku içinde özel sektörün kamu sektöründen hep daha borçlu oldu. 2003-2018 yılları arasında özel sektörün dış borçları hem toplam dış borç stoku içinde hem de mutlak olarak hızla genişledi. 2018 ikinci yarısında yaşanan kur sıçramaları nedeniyle gerilemeye başladı. 2018’de 314 milyar dolar olan özel sektör dış borç stoku, dolar/TL’deki seyir sonucu 2021 sonunda 235 milyar dolara geriledi. Şimdi bu tutarın artması da gündemde.

Dış borç stokunda bankaların payı azaldı

Özel sektör dış borç stoku içinde finansal kuruluşların (bankalar) payı 2011-2018 arasında artarken, 2018’in 3. çeyrekten itibaren finansal olmayan kuruluşlar daha borçlu. Özel sektörün dış borç temin ettiği alacaklıların %70’e yakın kısmı yabancı ticari bankalardır. İkinci sırada yerli bankaların yurt dışı şube ve iştirakleri var ve 2017 yılı sonrasında ise özel sektöre dış borç bulmada ön plana çıkmaya başladılar.

Prof.Dr. Binhan Elif Yılmaz

29.6.2022

Not: Bu yazının bir kısmı 29.6.2022’de halktv.com.tr’de yayımlandı.

 

DIŞ BORÇ STOKUNDA GEÇMİŞTE KÖTÜ ANILAR YENİDEN CANLANABİLİR – 21.6.2022

 

20 Haziran’da Hazine ve Maliye Bakanlığı Mayıs ayı kamu borç stoku göstergelerini yayınladı. Merkezi Yönetim Borç Stoku tüm riskleriyle beraber hızla artıyor. Mayıs 2020’de 1,633 milyar ₺ olan merkezi yönetim borç stoku Mayıs 2022’de 3,364 milyar ₺’ye ulaştı. İki yıl içinde artış oranı %106 oldu.

Merkezi Yönetim borç stokunun %68’i döviz cinsinden. Döviz cinsi borç 2 yılda %237 oranında artış gösterdi, kur artışı da 2 yılda %135 olarak gerçekleşti.

Borcun geri ödeme kapasitesinin bir ölçüsü olarak dış borç servisi/ihracat oranı kullanılır. Ülkeye ihracat ile döviz girişinin artması, borç servisini gerçekleştirmek için çok önemlidir. Aylara göre ihracat artış hızı, borç servis artış hızının üzerinde olmalıdır.

Dış borçların geri ödenmesi (servisi) kur artışı nedeniyle her geçen gün zorlaşıyor. Son altı ayda kurdaki yükseliş ihracat rakamlarına olumlu yansısa da, dış borç ödeme kapasitesi düşüyor. Örneğin Nisan ayı ihracatı 23.4 milyar $ ancak dış borç servisi 2.9 milyar $ olarak gerçekleşti. Mart ayında ihracat rakamı 22,7 milyar $ ve dış borç servisi de 2,3 milyar $ olarak gerçekleşti. Benzer ilişki 1958 moratoryumuna giden süreçte yaşanmıştır.

Dış borç stokunda 2 yıldır görülen çok yüksek artış ve ihracat artışının borç ödeme hızına yetişememesi, 1958 yılındaki moratoryumu hatırlatıyor. Adnan Menderes başbakanlığındaki Demokrat Parti hükümeti, ülkenin içinde bulunduğu mali güçlükler ve borçların ödenemeyecek hale gelmesi nedeniyle moratoryum ilan etmiş, Türkiye’nin IMF ile tanışıklığı ilk kez böyle başlamıştı. 1956 yılında borç servisindeki yıllık artış ihracat gelirindeki yıllık artışı büyük ölçüde aşmış, borcun GSYH içindeki payı artmıştı. Döviz girişinde azalma, dış yükümlülükleri olumsuz etkilemişti. Ayrıca o dönemde para arzındaki artış oranı da böyle risklere eşlik etmiş ve para arazı artışı 1954-1957 yılında %30, 1958-1960 arasında da %23,6 olarak gerçekleşmişti.

Prof.Dr. Binhan Elif Yılmaz

21.6.2022

Not: Bu yazının bir kısmı 21.6.2022’de halktv.com.tr’de yayımlandı.